Recenzje D 2026

“Wróżbitka z Berlina” J.C. Maetis to powieść, którą można określić po części historycznym thrillerem szpiegowskim, a po części romansem. Pod pewnymi względami jest to dość osobliwe połączenie. Stanowi bowiem nietypowe ujęcie okresu II wojny światowej, a przy tym na tyle fascynujące, gdyż książka jest częściowo oparta na faktach. Trudno dokładnie stwierdzić, co jest tu prawdą, a co fikcją. Jedno jest pewne – Hitler był znany z korzystania z usług jasnowidzów (postać historyczna Erik Jan Hanussen) przy podejmowaniu decyzji.
Główną postacią jest Edith, silna kobieta w świecie zdominowanym przez mężczyzn, co niewątpliwie jest atutem powieści. Fabuła jest pełna intryg i zaskakujących zwrotów akcji. To mroczna historia, pełna niebezpieczeństw i napięcia. Granice między prawdą a fikcją są mocno zatarte, ale książka wydała mi się wystarczająco ekscytująca, by przykuć moją uwagę. Sceny, w których Hitler spotyka się z Edith, są naprawdę mrożącymi krew w żyłach. Podobnie jak narastający strach głównej bohaterki przed zdemaskowaniem. Równie napięte są te epizody, w których Edith przekazuje zaszyfrowane wiadomości członkom ruchu oporu. Powieść nie tylko opowiada o wojnie, ale przede wszystkim o sile ludzkiego ducha, determinacji i odwadze. Edith to bohaterka z krwi i kości, która zmaga się ze strachem, wątpliwościami i własnym sumieniem. Każdy jej krok naznaczony jest ryzykiem, a każda decyzja może przynieść dramatyczne konsekwencje. Autor mistrzowsko buduje napięcie, pokazując, jak cienka granica oddziela bohaterstwo od zguby, a nadzieję od rozpaczy. Emocje, jakie towarzyszą lekturze, są intensywne i różnorodne, począwszy od podziwu dla odwagi Edith, przez współczucie wobec jej samotności, aż po niepokój związany z nieustannym zagrożeniem. Powieść ma dobre tempo i jest pełna ludzkiego, ale nie przesadnie dawkowanego sentymentalizmu. To idealna równowaga, by zapewnić przyjemną i satysfakcjonującą lekturę. Polecam tę powieść każdemu, kto ceni literaturę z historią w tle, pełną emocji i napięcia. Moim zdaniem, powieść ta stanowi świetny materiał na scenariusz filmu.

K.C.

        „Córka Róży” to powieść Anny Wojtkowskiej-Witali.

Główna bohaterka, Róża jest wychowywana tylko przez matkę. Ojciec pozostaje wielką niewiadomą. Urodziła się w Zgorzelcu, ale mieszka w Niemczech. Bardzo chciała poznać swojego ojca i dopiero po śmierci matki przyjeżdża do Polski. Losem dziewczyny interesuje się nadopiekuńcza babcia Gisele, która podąża jej śladem.

Róża na dworcu we Wrocławiu poznaje Kacpra- lekarza, który został ratownikiem górskim i zaprasza dziewczynę do schroniska na Rysiankę.

Czy Róża pozna swojego ojca? Czy Kacper zagości w sercu Róży? Jeżeli chcesz poznać odpowiedzi na te i inne pytania to zachęcam Cię do przeczytania tej powieści.

K.J.

„Kiedy, jak nie dziś” to powieść Pauliny Wiśniewskiej. Główna bohaterka Klara studiuje medycynę. Ojciec, po rozwodzie, założył nową rodzinę i osiadł w gospodarstwie agroturystycznym. Znajomość Klary z Maćkiem w najmniej oczekiwanym momencie kończy się. Pojawia się nowy, dotąd nieznany członek rodziny. Rodzina pełna tajemnic. Takie także skrywa matka Klary.
Ta powieść to historia jakich w życiu wiele. Czy miłość wszystko wybaczy?
Czy nie jest za późno na wyjawienie życiowych sekretów?
Zachęcam Cię do przeczytania tej powieści.

K.J.

   „Dubaj krwią zbudowany” Marcina Margielewskiego to historie budowniczych   tego miasta, które polski inżynier opowiedział autorowi. Pracował tam przez wiele lat  i wiele widział. Liczne samobójstwa, udary, zawały i  zatrucia pracujących tam osób rzadko wychodziły na światło dzienne. Biedni ludzie z krajów trzeciego świata,  chcąc polepszyć swoje życie,   godzili się na obiecane  warunki, choć w znaczny sposób rzeczywistość była zupełnie nie do zniesienia. By mniejszość mogła żyć w luksusie poświęcano losy ludzi.  Polecam przeczytanie tej powieści.

K.J.

    „Silniejsza bez Ciebie’ to powieść Izabeli M.Krasińskiej. Główna bohaterka, Marzena, to żona Marcela i mama  8-letniego Wiktora. Jest kierowniczą w dyskoncie spożywczym. Po śmierci mamy opiekowała się ojcem i swoim młodszym rodzeństwem. I tak jej zostało do dziś, czuje się dalej odpowiedzialna.

      Mąż traci pracę,lecz nie ma odwagi powiedzieć o tym swojej żonie. Ta dowiaduje się o tym od swojej przyjaciółki. Dużo czasu na bezrobociu i trochę pieniędzy z tytułu odprawy skierowały Marcela na drogę hazardu. Nałóg prowadzi do poszukiwania coraz to nowych środków finansowych. Sprzedaje wszystko co się da.

      W pracy w dyskoncie Marzeny nerwowo, załoga skłócona. Jedynym powiernikiem okazuje się Nikodem. Nie jest to niestety bezinteresowne, gdyż Nikodem marzy by zająć miejsce Marzeny.

      W pewnym momencie, gdy miarka się przebrała Marzena mówi dość. Wyrzuca z domu Marcela.

    Kto pomoże Marcelowi? W kim znajdzie oparcie Marzena? A jak poradzi sobie w nowej roli Nikodem?

     Życiowa powieść, serdecznie zapraszam do jej przeczytania.

K.J.

  „Światło, którego nie widać” to powieść  Anthonyego  Doerr. Główna bohaterka, Marie-Laure mieszka ze swoim ojcem w Paryżu. Dotychczas zdrowa dziewczynka traci wzrok. Musi się nauczyć żyć przez słuch i dotyk. By jej ułatwić codzienne życie ojciec buduje dla niej miniaturowy model miasta, by mogła się bezpiecznie po nim poruszać. Ojciec pracuje w muzeum, gdzie Marie spędza wiele czasu.

     Gdy Niemcy wkraczają do Paryża rodzina ucieka do Bretanii.  Dziewczyna musi radzić sobie sama, gdyż ojciec zostaje aresztowany.  Muzeum posiadało wiele cennych eksponatów, w tym niebieski kamień zwany Morzem Ognia.

     Jak poradzi sobie Marie-Laure bez ojca? Jaką rolę odegra w jej życiu Werner Pfennig? Czy ojciec zostanie uwolniony? Kto poszukuje niebieskiego kamienia? Z jakiego powodu Marie znajdzie się w niebezpieczeństwie?

        Chcąc uzyskać odpowiedź na te i inne pytania zapraszam do przeczytania tej powieści.

K.J.

       „Cudowna moc miłości” to kolejna powieść Kristin Hannah.

Główna bohaterka, Mikaela spadła z konia i głową uderzyła w słupek ogrodzenia. Dotychczasowe życie jej męża Liama i dwójki dzieci legło w gruzach. Mikaela traci pamięć i zapada w śpiączkę. Mimo,że mąż i jej matka Rosa ciągle przesiadują  przy jej szpitalnym łóżku, organizm nie wykazuje żadnych oznak powrotu do zdrowia.

         Liam, był drugim mężem Mikaeli. Pierwszy był światowej sławy aktorem. Tylko na wypowiadane jego imię Mikaela zaczyna reagować.

         Do czego posunie się Liam, by odzyskać żonę? Jak zareagują dzieci? Czy Mikaela powróci do zdrowia? Chcąc uzyskać odpowiedź na te i inne pytania zapraszam Cię  Czytelniku do przeczytania tej powieści.

K.J.

 Powieść Sonii Rosy „Milczące Dziewczyny”.

To przejmująca opowieść o trzech kobietach: Justynie, Renacie i Agnieszce. Dwie pierwsze to ofiary molestowania z czasów dzieciństwa, Agnieszka jest córą „potwora” – jak sama nazwała swego ojca. Agnieszka żyje sama z ojcem po śmierci matki i brata bliźniaka, żyje w jego cieniu, korzysta z jego pieniędzy, pracuje w jego hotelu. Była biernym obserwatorem potwornych czynów ojca, ale bała się, ze jeśli odejdzie od niego lub zgłosi jego przestępstwa – nie poradzi sobie w życiu i stanie się dla wszystkich pośmiewiskiem. Ale gdy dostrzega, że ojciec planuje skrzywdzić trzynastoletnią Kamilkę, postanawia działać. Kontaktuje się
z ofiarami ojca. Bohaterki są złamane traumą, ale nie chcą się poddać i chcą zawalczyć
o swoje dalsze życie, uwolnić się od koszmaru i człowieka, który odarł ich
z dzieciństwa. Chcą ukarać swego kata.

Czytając tę książkę, zostają pobudzone silne emocje, które zmuszają czytelnika do refleksji nad sprawiedliwością i oceną faktu – czy samosąd przekracza granice sprawiedliwości.
Mimo, że akcja toczy się w Mazurskich pięknych terenach, malowniczych krajobrazach, to fabuła jest mroczna, przeplatana wstrząsającymi scenami, jakie przeżyły wówczas kobiety jako 13 i 14 letnie dziewczynki. Warto sięgnąć po tą książkę, która do końca trzyma
w napięciu, jest thrillerem psychologicznym wywołującym niepokój i gniew.

M.D

To trzymający od początku do końca thriller, bardzo emocjonujący i zapadający głęboko w serce. „Camino” z hiszpańskiego ogólnie oznacza „drogę”, „szlak” lub „ścieżkę”, cel duchowej wędrówki i przygody. To podróż, która ma na celu odkrywanie siebie i piękna świata. Bohaterką tej powieści jest Lotte, która w rocznicę śmierci męża, chce przejść trasę pielgrzymki do Camino de Santiago. Jest to droga św. Jakuba, jedna z najsłynniejszych na świecie chrześcijańskich tras pielgrzymkowych. Droga ( a jest ich wiele), prowadzi do Katedry Św. Jakuba w Santiago de Compostella. Droga oznaczona jest muszlą św. Jakuba
i żółtymi strzałkami. Mąż Lotty – Emil, wyruszył w taką pielgrzymkę w podzięce za to, że  wygrał walkę z nowotworem żołądka. Ostatecznie pod koniec swojej wędrówki popełnił samobójstwo. Po jego śmierci Lotte dowiaduje się, że mąż nie był tym za kogo się podawał. Mimo, iż byli bardzo długo małżeństwem i mieli dwóch prawie dorosłych synów, Lotte nie znała dokładnie męża. Prawdziwy Emil zmarł bardzo dawno temu, w tragicznych okolicznościach. Kobieta postanawia więc wyruszyć tą samą trasą co mąż rok wcześniej, zatrzymywać się w tych samych miejscach, by poznać jego prawdziwą tożsamość  i przede wszystkim – dlaczego odebrał sobie życie. Lotte nie wie, że jest obserwowana i że ktoś bardzo nie chce, by ukończyła tą trasę oraz poznała prawdę. Czyha na nią wiele niebezpieczeństw, Camino całkowicie zmieni jej życie. W rezultacie odkryje szokującą prawdę o swoim mężu.

Powieść ta, łączy opowiadanie z perspektywy Lotte oraz historia Emila , pisana w liście do żony. Z listu dowiadujemy się o okrucieństwach wojny na Bałkanach, o podziałach narodowościowych i religijnych, które rozpętało okrutne piekło dla niedawnych sąsiadów czy przyjaciół z dzieciństwa.  Odkrywanie tożsamości  męża Lotte, to przerażające sceny zbrodni po rozpadzie Jugosławii.

Polecam tę książkę każdemu, to książka pobudzająca do przemyśleń i refleksji.

M.D.

        Akcja powieści „Skradzione dziecko” autorstwa Diney Casteloe rozgrywa się w Plymonth w Anglii podczas II wojny światowej.

         Naloty na miasto odbywają się bardzo często, dlatego miejscowa ludność ma ściśle określone miejsca w schronach. Taki przećwiczony plan ma także 10-cio osobowa rodzina Shawbrook. Mąż Nancy, Dawid jest strażnikiem miejskim, córka Vera, a matka małego Freddiego jest kelnerką w lokalu. Każde ze starszych dzieci ma przydzielone pod opiekę jedno z młodszych rodzeństwa.

        Gdy podczas jednego z nalotów okazuje się, że nie ma w schronie 9-miesięcznego Frreddiego, Vera postanawia biec do domu, ale go tam nie znajduje.

         Tymczasem, następnego dnia rano, sierżant Colin Peterson odnajduje w gruzach niemowlę. Zabiera go do swojego domu. Jego żona Maggie dostrzega w nim swojego, utraconego 9 miesięcy temu syna.

       Jak potoczyły się dalsze losy obu rodzin?Czy Freddi trafi do swojej rodzicielki?

Chcąc uzyskać odpowiedź na te i inne pytania przeczytaj proszę Czytelniku tę powieść do czego Cię serdecznie zapraszam.

K.J.

      Aneta Krasińska jest autorką powieści p.t:”Zima w Nałęczowie”.

Główna bohaterka Magda, pracownica korporacji bardzo często wyjeżdża na delegacje. Podczas jednego z nich jadąc na lotnisko, postanawia wrócić do domu, gdyż nie była pewna odłączenia urządzenia elektrycznego, a mąż, który został w domu, nie odbierał telefonu. Jakież było jej zdziwienie, gdy po wejściu do mieszkania, pod prysznicem zastała kąpiącą się parę.

     Chcąc zastanowić się co dalej począć ze swoim życiem, zamiast na delegacje jedzie do swojej przyjaciółki. Ta odziedziczyła małą drewnianą chatkę po dalszej krewnej, w Nałęczowie. Magda postanawia zaszyć się w tej uzdrowiskowej miejscowości.

     Jak potoczą się losy Magdy? Jakiego odkrycia dokona w starym domu? Jak zmieni swoje dotychczasowe ?

     Jeżeli chcesz poznać losy bohaterki, to przeczytaj tę powieść, do czego Cię Czytelniku zapraszam.

K.J.